TWATT – 29. Punt.

Geplaatst door Thamar | 5 reacties

Morgen word 29 jaar. Ik haal nu heel stoer mijn schouders op en kijk nog stoerder naar mijn scherm. Het geeft niets. Elk jaar schrijf ik een stukje over hoe oud ik word op 10 juni. Ik weet nog wel dat ik mijn eerste stuk schreef over mijn leeftijd. Toen werd ik 26. En serieus, ik huilde bijna tranen met tuiten. Omdat ik 26 werd. Dramatisch vond ik het. En goed, ik ben wel een dramaqueen. Een beetje overdrijven, een beetje aanstellen, dat maakt het leven soms extra spannend. Plus, ik voel me op dat moment ook wel echt een heel erg zwak, emotioneel en vooral erg zielig.

In principe geef ik geen bal om mijn verjaardag. Echt precies niks. Dat is echt niet zo heel veel dus. Ik ben zo’n type wat het soms gewoon vergeet. Mijn eigen verjaardag – en die van anderen, maar het gaat hier nu om mijn verjaardag. Maar hoe ouder ik word, hoe meer ik er om geef. Niet het feest, niet de cadeaus en de leeftijd valt ook reuze mee. Ik word immers maar 29. En toch voel ik me soms zo oud als de weg naar Kralingen. Maar of dat met mijn leeftijd te maken heeft…

Eigenlijk ben ik een beetje bang voor rimpels. Een beetje. Want ik vind rimpels vaak wel mooi bij mensen, eigenlijk. Ervaren rimpels zeg maar. Mensen met een bekkie vol met rimpels, ik kan dat waarderen. Zolang het mijn gezicht niet is. Nu heb ik het geluk dat ik die beginnende rimpels nog niet verwelkom. *Even afkloppen*. Maar het natuurlijk allemaal standaard lichte aanstelleritis. Eerlijk is eerlijk. Dat hoort bij mijn image. Dramaqueen toch.

Vroeger was mijn verjaardag echt het leukste wat er maar kon gebeuren in het jaar. Cadeautjes, vriend! Echt, wat werd ik daar blij van. De nieuwste barbies, de nieuwste boekjes, de nieuwste weet-ik-veel-wat-nog-meer-troepjes. Taart tot ik er bij neerviel en net zoveel chips tot het uit mijn neus kwam. Feestjes vond ik ook altijd wel leuk, maar als ik die niet had, dan vond ik het ook niet erg. En ik geloof ook niet dat mijn ouders echt zaten te springen om al die kinderen over de vloer, dus ik vond het allemaal wel best.

Het aanstellen over mijn leeftijd is er een beetje ingegroeid. Waar het vandaan is gekomen weet ik eigenlijk ook niet. Ik wilde vroeger niets liever dan altijd ouder worden, totdat ik ineens écht ouder werd. Want na je 18^e is er niets meer om naar uit te kijken. Ik bedoel, dan mag je je rijbewijs halen en mag je zoveel sterke drank zuipen tot je niet meer kan. Wat ik dus ook deed. Behalve dat rijbewijs dan. Die heb ik namelijk 11 jaar later nog niet.

Tot aan mijn 24^e vond ik het nog redelijk leuk om jarig te zijn. De 25^e vond ik niks en toen ik 26werd, ging ik zeg maar spreekwoordelijk dood van binnen. En nu word ik 29. En ik vind het niet écht heel erg. De 30 zal ik vast in tranen beleven. Gewoon, zoals een dramaqueen dat betaamt.

Leeftijd, het is niets meer dan een getal, want je bent zo oud als je je voelt, zegt men. Gelukkig voel ik me vaak genoeg nog een kind van 18 (want die mogen sterke drank) en ik geniet daarvan met volle teugen. Alleen stribbelt mijn lijf tegen. Die nachtelijke uitspattingen kan mijn lichaam niet meer in één dag verwerken. Vooral niet met de standaard vier uur slaap die ik pak op zo’n dag. Aangezien uitslapen ook wegvalt naarmate je ouder wordt.

Dat vind ik misschien wel het ergste. Dat ik niet meer zo schandalig kan uitslapen als vroeger. Standaard word ik wakker om 11:00. Ja, dat is uitslapen hoor ik mensen dan wel eens denken, maar nee! Niet! Uitslapen is een gat in de dag slapen. Minimaal om 13:00 wakker worden. Of 16:00. Dat is uitslapen. Geen bal aan je dag hebben. Geen kater hebben, omdat je genoeg slaap gepakt hebt. Nu word ik om 11:00 wakker na het leegdrinken van een fles Southern Comfort. Nou geloof mij maar, ik proef de Southern Comfort om 11:00 nog in mijn mondje. Niks aan.

Maar ik word 29 en ik ga het dit jaar niet dramatisch inluiden zoals elk jaar. Ik ga feesten met mijn beste vrienden en ik ga genieten. Want leeftijd is immers maar een getal. Of ik nou uitslaap of niet. Of ik nu rimpels krijg of niet.

 

Misschien ook interessant: