Column – Ik wou dat ik een meisje was (Enchantra b-day bash)
Ik heb ooit eens gezegd tegen mijn meisie: “Ik zou wel eens een week met jou van lichaam willen ruilen, gewoon om eens mee te maken hoe dat nou is een meisje zijn”. De reactie kwam snel “Als dat is in de week dat in ongesteld ben…”. En zo werd ik direct met de nadelen geconfronteerd. Toch hoe je het ook wend of keert, jullie dames hebben het verder getroffen hoor, ja ik doe weer eens de aanname dat mijn mannelijke lezers zich tot een minimum beperken (hoi Robbert!). Wel eens met een man schoenen wezen shoppen, trust me, daar is echt weinig aan. Leuke mode, volledig afwezig er is geen mannen equivalent voor leuke rokjes, traggings, 1001 verschillende pumps of wat dan ook. Spijkerbroek of pantalon, tshirt, polo of overhemd en sneakers of stijve stappers, that’s it! (hoewel, eerlijk is eerlijk ik heb wel manskirts en kilts, maar daar word je in de overal behalve op festivals toch wel raar op aangekeken) En make-up, tja er is wel wat cosmetica, maar leuk shoppen voor kleurtjes is er niet bij.
en geen enkel mannenlakje
Afgelopen weekend was de Enchantra birthday bash en daar gebeurde het weer, ik werd ongelofelijk hebberig van alle lakjes, pigmenten, pallettes en weet ik veel wat meer, maar goed de leuke producten waar je lekker dan hebberig van word zijn niet helemaal manvriendelijk en hoewel ik mijn best heb gedaan open minded te kijken of ik nog wegkwam met een fel roze nagellak, moest ik toch wederom toegeven aan het treurige feit dat ik daar niet mee naar mijn werk kan. Enigszins gedesillusioneerd heb ik toen maar gewoon mijn liefje aangespoord meer voor haarzelf te kopen en onderweg wat Sugarpill stickers gescoord voor op mijn fiets. Neemt overigens niet weg dat het een enorm leuke dag was. Ik heb goed gegeten (de spiesen waren fenomenaal) en mezelf uitstekend vermaakt met het kijken naar de vele spelletjes die verscheidene dames al dan niet onder dwang aan het spelen waren.
pigmentwerpen, een van de "vrijwillige" spelletjes
Ik vraag me nog wel eens af wat het nou is dat mij zo hebberig maakt als ik bijvoorbeeld de Auryn showroom inloop, misschien de felle kleuren, want ook de cupcakes lonkten de hele dag. Of wellicht de stijl van de verpakkingen die je tegenwoordig ziet bij bijvoorbeeld Scaredy Cat of Sugarpill. Want eerlijk is eerlijk de designs op de potjes van Scaredy Cat zijn zonder meer briljant en zouden het prima doen in een galerij of wellicht zelfs als tatoeage, maar de inhoud van de potjes heb ik zelf zo goed als niets aan. Ik zal me moeten vermaken met een verdwaald sieraad een vrolijk overhemd of een leuke krijtstreep op mijn pantalon, veel speelser dan dat word van de gemiddelde man op straat niet geaccepteerd…… niet dat ik direct aansluit op het predicaat “gemiddelde man”.
Wees wijs
en nog even extra aandacht voor onze charmante gastvrouw, "purple is perfect" Linda!
Misschien ook interessant:
Ik denk dat je niet enigste man bent, misschien wel die het toe wil geven
. Chimaero heeft ook wel eens uit zijn mond laten vallen dat hij het niet eerlijk vond dat hij niet mocht/kon make-upen, nagels mocht lakken en dat hij alleen maar een broek mocht dragen. Hij was toen 3,5 jaar oud denk ik maar toen deelde hij je mening al/ook.
Leuke column hoor
En anders.. misschien eens een leuk kleurtje op de teennagels?
Gewoon in een gothic bandje gaan spelen, dan mag je alles!
Charlotte,
.
Ik ben/was altijd al redelijk goth geweest als het om uiterlijke stijl gaat, ik heb dan ook wel nagellak, lipstick, kayal oogspul en alles… alleen alles in het zwart en die heb je niet in vijf verschillende tinten zwart nodig
Je zit dus niet verkeerd met jouw advies, als zanger in één van de bands waar ik ooit in zat waren we ook zelfs een beetje met “corpse-paint” aan het spelen.
super leuk geschreven
moest ook gelijk aan Chamaero denken ^^
Whuaha, ik wilde vroeger juist altijd een jongetje zijn! Zo heb ik nog lang moeten horen dat ik graag een jongetje wilde zijn zodat ik ook zonder shirt kon lopen…
Maar make-up en speldjes in m’n haar moest ik niets van hebben…
Nu ben ik alle schade druk aan het inhalen en snap ik niet waarom ik nooit hakken wilde dragen, make-up op wilde of mijn haar op een leuke manier wilde dragen… I feel your pain.
Maar hey. Beautybloggers zitten thuis make-up loos in hun joggingbroek. Zou jij niet binnen de muren van je huis een gave look bij je Spongebobbroek kunnen maken? Of een gave nailart?