Chaoot

Geplaatst door Thamar | 5 reacties

Ik kijk naar mijn laptopscherm. Het ding is nieuw. Het is geen Macbook, maar ik ben er in ieder geval al een stap dichterbij. Wat een genot. Ik zie de knipperende cursor in mijn Word-document. De eerste woorden blijven uit. Mijn hand glijdt door mijn haar, mijn ogen knipperen een paar keer omdat deze droog worden van het staren…

Woorden schieten door mijn hoofd. Ik beweeg mijn handen naar het toetsenbord om de eerste zin op het digitale papier te schrijven. Een vlieg. Ik volg de vlieg. Ik kijk naar de vlieg. Ik vraag me af wat de vlieg gaat doen. De vlieg is weg. Mijn zin ook. Vliegensvlug net als de vlieg vliegt het geniale idee het raam uit. Net als mijn concentratie. Ik zie een doos. Ik staar naar de doos. Ik zie een hoop kleding op de grond. Ik blijf er naar staren in de hoop dat deze zichzelf opruimt. Ik hoor het koolzuur in de cola borrelen. Of prikken eigenlijk. Mijn sloffen staan als enige in de hele ruimte keurig netjes recht. Moet vast een ongelukje zijn geweest. Mijn asbak is overvol met as en uitgedrukte peuken. Smerig, maar de vuilnisbak is zo ver. Mijn hoofd bonkt lichtjes als ik mijn ogen dichtdoe. Zinnen schieten door mijn hoofd. Gedachten van mijn kinderen schieten door mijn hoofd. Het is één grote woordenbrij. Een suikerspin aan letters. Ik zie het jasje op mijn ladekast liggen net zoals mijn bakje met nagellak. Mijn mintgroene tubesjaal ligt daar trouwens ook. En een bodyscrub in een flesje. Mijn dochter slaapt naast mij, ze brabbelt in haar slaap, sabbelt op haar duim en snurkt af en toe tussendoor. Ik kijk naar haar en haar haar ligt helemaal over haar gezicht. Net een langharig beertje. Schattig zo. Er ligt een lege zak chips naast mijn bed en een leopardprint sjawl op de grond. Een krat met schone kleding die nog opgevouwen moet worden. Al een week. Dit bekent eigenlijk dat ik lui en chaotisch ben.

Vooral lui. Of vooral chaotisch. Ik denk van beide evenveel. Mijn huishouden is wat ze noemen een huishouden van Jan Steen. Lekker laten liggen; ik doe liever leukere dingen. Zoals heel de dag in bed liggen. Of filmpjes zoals Rio samen met de kinderen kijken. Schrijven is ook één van die dingen die ik liever doe dan opruimen. Al moet ik, voordat ik wat ga schrijven opruimen. Het huis moet leeg zijn. Geen zooi in de buurt van mijn gezichtsveld. Ik moet het niet kunnen zien. Want dan, dan zie ik een vlieg, sjaal, sloffen, kratten was, bodyscrub, een jasje en een bodyscrub. Misschien zelfs een lege zak chips en hoor ik koolzuur prikkelen in een glas cola. Eh, waar had ik het ook alweer over? Chaos, juist. Ik bén chaos. De belichaming van chaos. Maar mijn schoenenkast is opgeruimd. Dat dan weer wel. Oh ja en lui, zoek het maar op in de Dikke van Dale. Mijn naam staat daar achter. Lastig is het alleen, want om een goed artikel te kunnen schrijven moet het opgeruimd zijn. Maar dan ben ik dan weer te lui voor. Vicieuze cirkel, dat is het. Ik. Moet. Die. Doorbreken. Maar nu eerst even roken. En nog even naar die knipperende cursor kijken. Wie weet verzin ik wel het meest briljante stuk in de geschiedenis. Zo. Hier in bed in de chaos.

-XOXO-

Thamar

Misschien ook interessant: